'Alles viel op z'n plek'

Lia Veltmeijer ging na de VUT aan de slag voor het Spoorwegmuseum, maar ze wilde meer! Via een Pittige Koffiemeetinig kwam ze bij het Rode Kruis én bij de Vrijwilligerscentrale terecht.
'De uitnodiging voor een Pittige Koffiemeeting kwam twee jaar geleden precies op het juiste moment voor mij. Ik was 62 en net met de VUT. Ik had afscheid genomen van mijn werkzame leven als pegagogisch medewerker. Het eerst half jaar genoot ik van mijn vrije tijd, heerlijk dat ik ‘niets meer hoefde’: niet meer vroeg op, geen autoruiten krabben, geen files of drukke werkagenda.
In de middagen volgde ik wel een cursus tekenen en digitale fotobewerking, dat gaf me de structuur waar ik behoefte aan had. Ik had me altijd voor genomen vrijwilligerswerk te gaan doen als ik in de VUT zou komen en ik kon aan de slag als rondleider bij het Spoorwegmuseum, iets wat ik altijd al wilde doen. Omdat dit vrijwilligerswerk niet structureel is, was ik op zoek naar een tweede vrijwilligersklus. Precies op dat moment viel de uitnodiging voor een Pittige Koffiemeeting op de mat. Het sprak me direct aan. Tijdens de Pittige Koffiemeeting kon ik informeel kennismaken met een viertal organisaties. Vooral het verhaal van vrijwilliger Joke sprak mij aan, zij vertelde zo boeiend over haar vrijwilligerswerk bij Kunstliefde en de Vrijwilligerscentrale.
Toen viel alles op z’n plek. Het werd me duidelijk wat ik zocht, wat voor mij belangrijke aspecten in het vrijwilligerswerk zijn. Met veel plezier werk ik nu bij het Spoorwegmuseum, bij het Rode Kruis en bij de Vrijwilligerscentrale. Ik heb ervaren dat je bij het zoeken naar vrijwilligerswerk jezelf niet hoeft te ‘verkopen’. Wat me geraakt heeft is dat ik overal enthousiast ontvangen ben, dat organisaties het waarderen dat je je wilt inzetten, blij zijn met datgene wat je te bieden hebt’.
|