NCRV-i aan de slag bij stadsboerderij Gagelstede       

‘Aaah geitjes!’ roept een collega enthousiast. Ze heeft de bewoners van de stal waarin ze nu staat ontdekt. De geitjes zijn wat minder onder de indruk van haar, maar lijken tevreden met de kleur rood die nu een flink deel van de al zo lang groene balken siert. Uit de radio in de stal klinkt popmuziek. Samen met vier andere collega’s verft ze de houten balken van de stal. Daarvoor moeten obstakels als spinnen en slakken worden overwonnen. Gelukkig zijn er mannen bij die te hulp kunnen schieten als het hele erge té erg wordt.

In een prachtige herfstzon staan mensen met gekromde rug onkruid tussen de hortensia’s weg te trekken. Of is het hortensia’s laten staan tussen het onkruid?  Want wat een eer van je werk heb je hier! De vaste medewerkers van de boederij hebben het er te druk voor en zodoende komt het er maar ongeveer eens per jaar van om hier wat onderhoud te doen. Hard werken, maar geen straf met dit lekkere septemberweer. De zon laat zich af en toe zelfs zien.

Iets verderop staan wat mannen professioneel uit te rusten op een schoffel. Ze maken een flink begin aan het wieden van onkruid op een lang pad. Zweetplekken tekenen zich af op de t-shirts, de pauze lijkt verdiend.

Het was even spannend of iedereen het leuk zou vinden om toch wel hard te werken tijdens een bedrijfsuitje, maar aan het eind van de middag lijkt iedereen voldaan. En moe, dat ook. We snakken naar een verfrissend, al dan niet alcoholisch drankje.

Iedereen frist zich nog even op alvorens we afscheid nemen van onze tijdelijke werkgevers. Die zijn trouwens al bezig om de boerderij af te sluiten. Sommige collega’s nemen nog even afscheid van de ezel.  De hortensia’s ademen weer vrij, de geiten en cavia’s zien dat er toch echt wat opgeknapt is en toekomstige bezoekers zien weer waar ze lopen. Fijn zo!

Dank Gagelstede voor de ontvangst! Dank Vrijwilligerscentrale voor het regelen!